Stoner Rock

Pochodząca z Bristolu grupa Turbowolf wstrząsnęła rockowym światkiem. Sam byłem zaskoczony gdy pierwszy raz posłuchałem „A Rose For The Crows”. Z takim biglem, bezczelnością i brakiem zadęcia dawno nikt nie grał. Atak przyszedł z najmniej oczekiwanej strony. Po Wyspach Brytyjskich nie spodziewałem się uderzenia. Od wybuchu punkowej rewolty sporadycznie miewamy tam kolejnych wielkich, zaś eter zalewają tysiące takich samych grup indie, a tu proszę, niespodzianka. Płytka zatytułowana klasycznie od nazwy zespołu brzmi świetnie, a wszystkie szaleństwa jakie Turbowolf wyczynia są przyprawami do głównego dania, a tym jest nieokiełznany rock z takim kopniakiem, że wysyła daleko w galaktykę.

(więcej…)

O grupie Black Tusk usłyszałem po raz pierwszy w związku z reedycją płyty „Passage Through Purgatory”. Zdaję sobie sprawę, że to potworne zaniedbanie ale i samokrytyka szczera przy okazji. Dawno tak fajnego i szczerego łojenia nie miałem okazji posłuchać. O ile rodzimych recenzentów intrygowała nazwa grupy to ja sobie podaruję, mam to dokładnie tam, jak śpiewa Lech Janerka.

(więcej…)

Konsekwencja czy przypadek? Zadaję sobie to pytanie słuchając nowej płyty Pentagram. Ich poprzednie wydawnictwo niestety odrzucało, brakowało tam serca, pomysłu i przede wszystkim Victora Griffina. Kiedy wszystkim wydawało się, że to już równia pochyła i że Bobby Liebling kompletnie odleci w heroinową otchłań, nastąpił nieoczekiwany zwrot w wydarzeniach.

(więcej…)

Płyta na setkę? Ba, na dwie setki… i ogórka.
Dzisiaj drodzy czytelnicy recenzja płyty, której autor wpisuje się w popularny, zwłaszcza u nas, rynek country. W końcu cały nasz mainstream muzyczny to wieś.
Bywa to country różnie nazywane – alternative country, cow punk, a spokojnie można dodać blues country, metal country i doom country, wszystko przyprawione hardcorem i naturalnym aromatem szopy pełnej siana. Znaczy, jest swojsko jak w stolicy. Ekologicznie i zielono ale bez przytulania drzew. Bizony są niestety w odwrocie.

(więcej…)

Czy syropem klonowym można doprowadzić się do psychodelicznych wizji? Po przesłuchaniu nowego wydawnictwa grupy Blood Ceremony wychodzi mi tylko jedna odpowiedź – można.

(więcej…)

Kolega Kirk Windstein uporawszy się ze swoimi prywatnymi demonami jakiś czas temu zabrał się za pracę w swojej ukochanej kapeli. Fani musieli czekać aż sześć lat na nowy stuff od Crowbar.
Od czasu mojej pierwszej styczności z tą płytą minął już prawie miesiąc, emocje opadły i postaram się coś napisać z chłodną głową.

(więcej…)