Stoner Rock

Jeżeli do tej pory wasze skojarzenia do słowa Odra brzmiały – rzeka i choroba wieku dziecięcego, to przyszła pora je zweryfikować. O.D.R.A to dolnośląski zespół sludge, stoner, doom – a, darując sobie szufladki – surowa, emocjonalna, tykająca bomba zegarowa. Grupa ma już w dorobku dwie płyty, „Odra” oraz „II” wydane przez BSFD, a że obie właśnie trafiły w moje ręce i spowodowały niemałe zamieszanie, poświęcam im miejsce na stronie ze szczególnym naciskiem na „II”.

(więcej…)

Blisko pięć lat kazali nam czekać na nową płytę dżentelmeni z Orange Goblin. Co prawda Ben Ward i Martyn Millard wydali w między czasie pod szyldem Ravens Creed rewelacyjny old-schoolowy „Albion Thunder”, ale fani Goblinów i tak byli z pewnością zawiedzeni tą ciszą w obozie. Rok temu w mediach pojawiła się wiadomość, że synowie marnotrawni wracają i prace nad nowym materiałem ruszają z kopyta. Jak zwykle w takiej chwili wszyscy zadawali sobie pytanie – czy panowie podołają i przy okazji siódmej studyjnej płyty zaskoczą czymś nowym?

(więcej…)

Kilka zbiegów okoliczności, łatwość komunikacji za pomocą internetu oraz komentarz pod tekstem na stoner rock sprawiły, że niżej możecie przeczytać moją recenzję płyty grupy Evangelist „In Partibus Infidelium”. Dodam może jeszcze, że Evangelist to polska grupa, pochodząca z Krakowa… i na tym kończy się moja wiedza o zespole (nie jest to może do końca prawda ale poszperajcie w sieci sami).

(więcej…)

Politeistyczny panteon starożytnej Grecji może mieć powody do zadowolenia. Imprezy na Olimpie będą odbywać się teraz przy dźwiękach debiutu 1000mods, zespołu pochodzącego z małej miejscowości Chiliomodi położonej na Peloponezie. Początki grupy sięgają 2006 roku i stałego doskonalenia warsztatu na licznych koncertach oraz towarzyszenia na scenie takim artystom jak  Brant Bjork, Colour Haze czy Karma to Burn. Ciężka praca przyniosła oczekiwany efekt już w 2010 roku kiedy to za produkcję debiutanckiej płyty 1000mods zabrał się Billy Anderson, człowiek odpowiedzialny za brzmienie albumów Sleep, Neurosis, Orange Goblin i wielu, wielu innych. Efektem tej współpracy jest właśnie „Super Van Vacation”. Nie zdradzę żadnej tajemnicy jeśli napiszę, że w moim odczuciu wyszła im płyta znakomita!

(więcej…)

Pochodząca z Bristolu grupa Turbowolf wstrząsnęła rockowym światkiem. Sam byłem zaskoczony gdy pierwszy raz posłuchałem „A Rose For The Crows”. Z takim biglem, bezczelnością i brakiem zadęcia dawno nikt nie grał. Atak przyszedł z najmniej oczekiwanej strony. Po Wyspach Brytyjskich nie spodziewałem się uderzenia. Od wybuchu punkowej rewolty sporadycznie miewamy tam kolejnych wielkich, zaś eter zalewają tysiące takich samych grup indie, a tu proszę, niespodzianka. Płytka zatytułowana klasycznie od nazwy zespołu brzmi świetnie, a wszystkie szaleństwa jakie Turbowolf wyczynia są przyprawami do głównego dania, a tym jest nieokiełznany rock z takim kopniakiem, że wysyła daleko w galaktykę.

(więcej…)

Dlaczego nasza rockowa scena wygląda tak marnie w ogólnokrajowych mediach? Dlaczego „łowcy talentów” z dużych wytwórni płytowych nie mają bladego pojęcia o emocjach, a jedynie o tabelkach w excelu? Dlaczego z uporem maniaka wciskane nam są produkty z nazwami na K, A lub C po których w głowie pozostaje jedynie połączenie tych trzech liter w jedno słowo? Wyżaliłem się? A skąd, dopiero zaczynam się rozpędzać bo to nasze portfele i tupanie na koncertach zadecydują o tym kiedy przyjdzie pora posłać to całe dziadostwo do diabła. Oby jak najprędzej!

(więcej…)